Majolica schotel

Datering: 1602-

Inventarisnummer: 07788
Majolica schotel

Hessche majolica schotel. Majolica of maiolica is in de oorspronkelijke betekenis een type aardewerk met gekleurde decoraties op een ondoorzichtige witte ondergrond van tin-glazuur. Het bekendst is de Italiaanse maiolica uit de renaissance. De naam zou afkomstig zijn van de middeleeuwse Italiaanse naam voor Majorca, een eiland dat op de route lag van de schepen die Hispano-Moresk aardewerk van Valencia naar Italië brachten. Pottenbakkers uit Majorca zouden op Sicilië hebben gewerkt en er is gesuggereerd dat hun waren vanuit Caltagirone het Italiaanse vasteland bereikten. Een alternatieve verklaring voor de naam is dat deze afkomstig is van de Spaanse term obra de Malaga, "waren uit Malaga", of obra de mélequa, de Spaanse naam voor lusteraardewerk. In de 15e eeuw verwees de term majiolica uitsluitend naar lustergoed, zowel Italiaans als Spaanse import, en was tinglazuuraardewerk bekend als bianchi ("witgoed"). Uiteindelijk werd de term gebruikt voor al het met tin geglazuurd aardewerk uit Italië, al dan niet met lustereffect. Na de Spaanse verovering van Mexico werd al in 1540 tin-geglazuurde majolica geproduceerd in de Vallei van Mexico, aanvankelijk in navolging van tin-geglazuurd aardewerk geïmporteerd uit Sevilla. Mexicaanse majolica staat bekend als talavera. In het Nederlands wordt de term maiolica gebruikt voor Spaans en Italiaans tinglazuuraardewerk.[1] Voor tinglazuuraardewerk dat in de Nederlanden is gemaakt wordt de term majolica gebruikt. (bron: wikipedia)