MET DE OUDEN VAN DAGEN OP STAP
: 15 juli 1949
: K-01298
MET DE OUDEN VAN DAGEN OP STAP Het vertrek Het was Woensdagmiddag stralend weer, toen om plm. half een de Maaslandse ouden van dagen bij het raadhuis waren samengekomen, vanwaar de autotocht zou aanvangen. Doch niet alleen de Maaslandse oudjes waren daar, maar ook vele ingezetenen waren gekomen om hen een goede reis en een prettige middag toe te wensen. Omstreeks 1 uur waren, ze in de 17 auto's gezeten, proviand en versnaperingen waren ingeladen en onder gewuif zette de stoet zich in beweging. Door 't Westland naar Den Haag en Scheveningen. Door het mooie Westland, over Westerlee, Honselersdijk en Poeldijk • naar Loosduinen was werkelijk al een mooi tochtje. In Loosduinen werd even gestopt en de motorpolitie kwam te hulp om de stoet veilig naar Den Haag en Scheveningen te brengen. „De mannen met de witte petten" noemden onze oudjes deze motorpolitie. Langs het Vredespaleis ging het via de Oude Scheveningscheweg naar Scheveningen. Hier werd enige tijd halt gehouden voor het gebruik van een verversing en versnaperingen. Al wordt men oud, de geest blijft jong. Hierna ging men eens op de Boulevard wandelen en al spoedig kreeg men hier een autobaan in het oog. Vermakelijk was het om te zien hoe hier de autootjes door en tegen elkaar reden. Doch wat zien we temidden van een groepje schoolkinderen die in deze autootjes reden en tegen elkaar botsten; “een paar Maaslandse oudjes" en hun gelach klinkt met dat van de schooljeugd door de tent. Méér oudjes volgden en ze hadden het naar hun zin, men was er eens uit en de ouderdom en de jeugd deden hetzelfde spel. Naar Wassenaar We kregen alweer „mannen met witte petten" om in de geest van onze reizigers te spreken, die ons naar Wassenaar brachten. Er werd door de mooiste gedeelten gereden, en de oudjes keken hun ogen uit. Na de tocht door Wassenaar ging het naar het dierenpark. Ook daar is werkelijk genoten en het park werd rustig bezichtigd. Doch de inwendige mens had versterking nodig. Wat er gegeten is? We weten, dat allen het heerlijk vonden en er was volop. Onze Maaslandse oudjes hebben het in dit Dierenpark naar hun zin gehad, buitengewoon zelfs. Naar huis Doch aan alles komt een eind, ja hier kwam het eigenlijk veel te vlug. Zo ging het weer over Den Haag, via Delft naar De Lier en over Maasdijk naar Maasland. Overal werd gewuifd en stapten de wielrijders even af om de stoet te zien voorbij trekken. De aankomst We geloven niet, dat iemand thuis gebleven is om de aankomst der oudjes op te wachten. Aan weerszijden van de weg had het publiek zich opgesteld en de beide muziekverenigingen sloten zich bij het Huis ter Lucht bij de stoet aan, één voor en één achter. Op de vrolijke tonen van deze muziek ging men het dorp door naar de Beatrlxbank, alwaar de stoet ontbonden zou worden. De heer P. v. d. Burgh bracht een woord van dank aan hen, die het de Maaslandse oudjes mogelijk hebben gemaakt deze tocht te houden, hetzij door het geven van geld of natura, hetzij door het ter beschikking stellen van hun auto en tevens aan de beide muziekverenigingen, welke ook hun medewerking hebben verleend. Een driewerf hoera werd op allen die hebben medegewerkt, uitgebracht. Namens de ouden van dagen dankte de heer M. Vreugdenhil hen voor al de vriendelijkheden, welke de oudjes ten deel waren gevallen. Hierna speelde de Muziek het Wilhelmus, dat spontaan werd meegezongen. Nog een dankwoord namens allen We dachten dat het nu voor ons was afgelopen, doch toen wij huiswaarts wilden gaan, zagen we ons plotseling omringd door een groepje oudjes. „Mijnheer, mogen we U eens wat vragen?" en we antwoordden: „natuurlijk, mogen jullie dat" En dan kwam de vraag. „Zoudt U alstublieft in de courant willen zetten dat we het zeer best naar de zin hebben gehad en dat we deze middag niet gauw zullen vergeten, en zoudt U allen willen bedanken, die ons een zo fijne middag hebben bezorgd. We beloofden dit. Moge deze dank een voldoening zijn voor allen die hebben medegewerkt de Maaslandse ouden van dagen een middag te bezorgen welke nog zeer lang in hun herinnering zal blijven voortleven.