Maasland wil historie weer doen leven onder de bevolking
: 17 januari 1955
: K-00943
Maasland wil historie weer doen leven onder de bevolking In gemeentehuis wordt een oudheid-hamer ingericht Een kleine gemeente is Maasland, maar het is een gemeente met een rijke historie, want Maasland is al oud. Reeds in 866 bestond deze plaats Tot zover terug kan men haar bestaan aantonen, maar stellig gelooft men dat het dorp nog eeuwen ouder is. Maasland heeft de eeuwen getrotseerd. Het is kleiner geworden en Maassluis, de stad, die vroeger Maaslandsluis heette en die uit Maasland is ontstaan, is haar voorbijgegroeid. Mag Maasland dan van haar vroegere glorie en grootte veel hebben verloren, haar rijke historie mag zij behouden en veel in dit kleine dorp getuigt hier nog van, zoals de oude boerderijen en de mooie Nederlands Hervormde kerk. Is het wonder, dat deze plaats trots is op haar geschiedenis en dat zij ijverig speurt naar gegevens om zoveel mogelijk te weten te komen van haar ver verleden? Dorpelingen sparen ijverig mee De kern van al dit speurderswerk vindt men op het gemeentehuis en wij zijn hier eens naar toe gegaan om over „oud Maasland" een praatje te maken en te snuffelen in de archieven, die zoveel van dit aardige dorp te vertellen hebben. De gemeente doet niet alleen veel voor het Maasland van tegenwoordig en het Maasland van de toekomst, maar interesseert zich ook bijzonder voor het Maasland van het verleden. Men is hier dus ijverig aan het verzamelen gegaan om zoveel mogelijk gegevens bijeen te krijgen. Momenteel heeft men reeds een verzameling van ruim vijfhonderd foto's en afbeeldingen, zowel van eeuwen terug als van recente datum. Het was reeds geruime tijd een wens van burgemeester Groot Enzerink een oudheid-kamer in te richten, maar door plaatsgebrek kon deze wens nog niet in vervulling gaan. Oudheidkamer De Plannen zijn echter thans wat verder gevorderd. Momenteel werken nog verscheidene diensten in Maaslands gemeentehuis, maar zodra de eigen ruimten worden gebouwd en gereed komen, komt boven in het gemeentehuis een ruim vertrek vrij, waar de wens zal worden verwezenlijkt. Het is de bedoeling deze kamer zo in te richten, dat ook oude voorwerpen hier zouden kunnen worden tentoongesteld. Zo staan er in de hal van het gemeentehuis twee oude stenen beeldhouwwerkjes, een jongens- en een meisjeskopje, die op een plaatsje in de oudheidkamer wachten. Ook aan het foto-materiaal heeft men al een uitgebreide verzameling. Om dit bij elkaar te krijgen is men begonnen met het aanschrijven van kranten en tijdschriften, de Rijksdienst voor Monumentenzorg en o.a. het Prentenkabinet van het Rijksmuseum te Amsterdam. Van al deze instellingen heeft men mooie inzendingen ontvangen. Vanzelfsprekend zijn de Maaslanders zelf niet achtergebleven en veel particulieren hebben aan de opbouw van Maaslands verleden 'n steentje bijgedragen. Uit het foto-archief Het zou te ver voeren om elke foto of elk stuk te noemen en wij hebben dus werken van barmhartigheid en die bezittingen kreeg in Maasland, die hen werden geschonken. Van de commandeurshof is veel meer over. Er staat thans een tuindershuis, dat nog iets, zij het weinig, heeft, is in de loop der tijden verdwenen. Naast allerlei gegevens van historische gebouwen vindt men er ook de programma's van de feestdagen, zoals Koninginnedag, in het begin deze eeuw. Er is o.a. een nieuwjaarswens uit het jaar 1845 van de Nachtwacht. De oude kerk Tal van foto's heeft men ook van de Hervormde Kerk, zowel van vóór, als na de restauratie. Men heeft van het Rijksmuseum in Amsterdam een fotocopie gekregen van de aquarel van Joh. Bosboom van het interieur van Maaslands Ned. Hervormde kerk. Nog één muts En de gemeente denkt vooruit, aan de tijd dat ook het heden geschiedenis zal zijn. Zo is er een aardige foto-reportage van de installatie van burgemeester Du Boeuf en de huidige burgemeester Groot Enzerink. Men heeft afbeeldingen van de gemeente Zuidland, die men adopteerde na de watersnood. Ook de „baggerploeg", hulpploegen naar de gemeente Zuidland staan op de kiek en maken deel uit van Maaslands geschiedenis. Tenslotte is men op de bijzonder aardige idee gekomen ook afbeeldingen van klederdrachten te bewaren. Wij zagen foto’s van oude Maaslanders in hun vroegere klederdracht en vernamen dat er in Maasland nog één inwoonster de oorspronkelijke muts draagt. Al met al vindt men in de gemeente-archieven keurig opgeborgen een „Maasland van vroeger en nu in beeld", wachtend op een plaatsje in de toekomstige oudheidkamer, die, als men blijft verzamelen, ongetwijfeld zal uitgroeien tot Maaslands eigen museum.